6 νέες συνήθειες που υιοθέτησα μέσα από την πασχαλινή νηστεία

Περίμενα να περάσει λίγος καιρός από το Πάσχα για να αποτιμήσω την πρώτη μου φορά στη νηστεία των 40 ημερών (49 κατ άλλους, 50 για κάποιους άλλους… Δεν έχει και τόση σημασία γιατί δε χρειάστηκε να τις μετρήσω). Ο λόγος είναι γιατί θεωρώ πως μόνο όταν ολοκληρωθεί μια εμπειρία και περάσει και ένα διάστημα μπορώ να μιλάω με σχετική σιγουριά για το τι πραγματικά έμαθα και το ενσωμάτωσα στις συνήθειες ή τις σκέψεις μου.

Σε γενικές γραμμές μπορώ να πω ότι αυτό που άλλοτε μου φαινόταν δύσκολο κι ακατόρθωτο, ξεκίνησε και προχωρούσε σε όλη τη διάρκεια αβίαστα και «φυσιολογικά». Αναρωτιέμαι μάλιστα μήπως τελικά αυτό είναι το «φυσιολογικό» για μένα στη διατροφή μου.  Θα δείξει… Σίγουρα πάντως για αρχή μου έδωσε μερικές ωραίες νέες συνήθειες και τρόπους σκέψης που θέλω να μοιραστώ:

Ελέγχω πια τις ετικέτες των τροφίμων πριν τα βάλω στο καλάθι μου. Είναι εντυπωσιακό πόσα πράγματα μπορεί να μάθει κανείς διαβάζοντας αναλυτικά μια ετικέτα (θερμίδες, ποσοστό σε αλάτι, ζάχαρη, πρόσθετα κλπ). Το σημαντικότερο όμως σε αυτή την ενέργεια είναι η αίσθηση της δύναμης της επιλογής. Νιώθω ότι δεν παρασύρομαι επειδή κάτι φαίνεται ή ακούγεται ελκυστικό, υγιεινό, νόστιμο.

Προγραμματίζω καλύτερα τα γεύματά μου. Αυτό για κάποιους είναι αυτονόητο. Και για μένα ήταν ανά περιόδους, αλλά την αξία του σε μόνιμη βάση την εκτιμώ περισσότερο πια. Όταν χρειάζεται να προγραμματίζω  ακόμα και το ενδιάμεσο σνακ έχω έναν πιο συνολικό έλεγχο πάνω στη διατροφή και την υγεία μου. Αποφεύγω έτσι και να παρασύρομαι από μυρωδιές ή εικόνες που θα καταλήξουν να με φορτώσουν με «σαβούρα», απλώς και μόνο επειδή πείνασα.

Δεν έχω ανάγκη το κρέας ή τα γαλακτοκομικά ή μια σοκολατένια λιχουδιά για να γεμίσω τη διατροφή μου και να είμαι σε καλή φυσική κατάσταση όλη μέρα. Για όλα αυτά πλέον υπάρχει αφθονία από υποκατάστατα, τα οποία καλύπτουν και τη γεύση και κυρίως την ιδέα του κρέατος, του γάλακτος, του τυριού, της σοκολάτας κλπ. Αντίθετα τα φρούτα, τα λαχανικά, οι χυμοί και οι ξηροί καρποί πολλαπλασιάστηκαν στην καθημερινότητά μου και μου δίνουν την απαιτούμενη ζωντάνια, ευεξία και όλες τις βιταμίνες και τα αντιοξειδωτικά που χρειάζομαι.

Υπάρχουν χιλιάδες συνταγές που μπορούν να αναδείξουν τη γεύση των λαχανικών, των φρούτων, των ζυμαρικών ή των οσπρίων. Η χειρότερη ερώτηση κάθε νοικοκυράς είναι το «τι θα φάμε αύριο». Το ίντερνετ προσφέρει πια αφθονία απαντήσεων σε αυτό, πολύ περισσότερο αφθονία σε λύσεις υγιεινές, πλούσιες και έυκολες.

Το σώμα δεν πεινάει τόσο όσο το μυαλό. Μυρωδιές από σουβλάκια, πίτσες, ψητά κρέατα κλπ που άλλοτε θα έκαναν τα σάλια μου να τρέξουν δε με συγκίνησαν καθόλου όλη αυτή την περίοδο. Όλα είναι μέσα στο μυαλό μας και εξαρτώνται από τον τρόπο που το προγραμματίζουμε.

Έμαθα βέβαια ότι το να ακολουθείς ένα διαφορετικό πρότυπο στη διατροφή (ή γενικά) σε σχέση με την πλειοψηφία μπορεί να σου φέρει εμπόδια, καθώς δεν είναι όλοι εξοικειωμένοι με το διαφορετικό. Για παράδειγμα όφειλα να ανακαλύψω τα καφέ που σερβίρουν καπουτσίνο με φυτικό γάλα. Δε θέλω καν να φανταστώ, αν εμένα μου φάνηκε περίεργο το να μην υπάρχει φυτικό γάλα για τον καφέ μου σαν επιλογή, πώς μπορεί να νιώθει οποιαδήποτε άλλη κοινωνική ομάδα με σοβαρότερα θέματα «αποκλεισμού» από χώρους και δραστηριότητες λόγω διαφορετικότητας. Είναι μια σκέψη που με συνοδεύει πια σε διάφορες περιπτώσεις και αλλάζει τόσο τα λόγια όσο και τις επιλογές και τα συναισθήματά μου για τους άλλους.

Δεν ξέρω αν νηστεύετε, αν είστε βίγκαν, ή αν γενικά θα το σκεφτόσασταν ποτέ.

Αν έχει περάσει έστω μια φορά απ΄το μυαλό σας, δοκιμάστε το! Σίγουρα έχει να σας μάθει πολλά.

Αν θα το ξανακάνω εγώ; Σίγουρα ναι! Και την επόμενη φορά έχω να μάθω ακόμα περισσότερα!

Ελένη Φωτοπούλου